Gedichten

Mooie gedichten die in de jaarboekjes gestaan hebben.

 
Ieder mens heeft diep van binnen
doosjes met herinneringen.
Draag die doosjes niet als last
want heus, ze komen vaak van pas.
Doosjes die je laten weten
dat het slechter is geweest;
doosjes vol met dankbaarheid,
voor elke lach, voor ieder feest .

                          Mooie doosjes vol met liefde,
                          boordevol van tederheid;
                          maar ook doosjes vol van afschuw
                          haat en onverdraagzaamheid.
                          Die mag je rustig laten zitten
                          met de deksel stijf erop .
                          En die doosjes vol met liefde
                          zet die altijd bovenop.

Want wanneer er weer zo’n dag is,
vol verdriet en tegenslag;
put dan moed uit zo`n doosje,
dan verander je op slag.
Je ziet de dingen weer heel anders,
voelt je dankbaar en blij.
Als je me niet wilt geloven
probeer het dan, het helpt ook mij.

We wensen je twee stevige voeten, om door het leven te gaan
We wensen je twee stevige handen, om anderen bij te staan
We wensen je een mond, om te lachen met vrienden die vrolijk zijn
Maar ook om mensen te troosten, bij tegenspoed en pijn
We wensen je twee heldere ogen, om te zien wat kwaad is of goed
Dan zal je altijd weten, de weg die je volgen moet
We wensen je een liefdevol hart toe, een hart dat mensen bemint
Maar vooral Gods zegen, zodat je veel geluk op je weg vindt

(Dit gedicht kregen we van Martha)


Overal kom ik U tegen
in een mooie wolkenlucht,
in een zonnestraal, bij regen
elke dag van U gekregen,
kinderlach en vogelvlucht…

Alles legt U voor mij open,
ieder ding van U te leen.
Door Uw landschap mag ik lopen,
op Uw gouden toekomst hopen,
reeks momenten, een voor een.

Heel de wereld in Uw handen.
Toch vraagt U mijn kleine ziel
om Uw Geest te laten landen
en Uw liefde te ontbranden
voor waar eens Uw oog op viel.

Alles is van U gekregen
Wat ik ben en eens zal zijn.
Al mijn dagen, al mijn wegen…
Overal kom ik U tegen:
Levensadem, Brood en Wijn.

Joke Verweerd
Uit: Uitgesproken

LIEFDE
Wat is er mooier om liefde te geven
in dit korte, aardse leven?
Het is onze grootste opdracht
die moet worden volbracht.

God lief hebben bovenal,
niet alleen hier, maar overal.
Niet nemen of vragen,
maar het gewoon uitdragen.

Dan kun je zelf ook blij zijn,
zonder schroom of schijn.
Om zo te leven is het goed
bij alles wat je ook doet.

Liefde geven is het waard,
zolang je leeft op deze aard.

Wij wensen naar Gods Woord te leven,
Wij vrouwen van ons Nederland.
Ons bindt te saam dat ene streven,
Die hechte onderlinge band.

Om met elkander hier te strijden
In huisgezin en maatschappij.
Te bidden, Heer’ leer ons belijden:
“Alleen de Zoon maakt waarlijk vrij”.

Wilt Gij Heer’, ons die boodschap geven.
Dan dragen wij ze verder voort.
De kracht van ons getuigend leven
Ligt immer nog in ’s Heeren Woord.

Hij wil ons door Zijn Geest steeds wijzen
Waar telkens weer de dagtaak ligt.
Wij zullen dan de Heere prijzen
En wandelen voor Zijn aangezicht.

En komen er donkere tijden,
Gods Woord blijft immer ons ten licht.
Wij zullen dit blijven belijden,
Wat in de wereld ook ontwricht.

Vast als een rots is ’t Woord des Heeren!
Daar mogen we in ’t geloof op staan.
Wij willen God als Koning eren,
Gehoorzaam in Zijn wegen gaan.

Ik vroeg om kracht
en God gaf me moeilijkheden
om mij sterk te maken.

Ik vroeg om wijsheid
en God gaf me problemen
om te leren op te lossen.

Ik vroeg om voorspoed
en God gaf me verstand en spierkracht
om mee te werken.

Ik vroeg om moed
en God gaf me gevaren
om te overwinnen.

Ik vroeg om liefde
en God gaf me mensen
om te helpen.

Ik vroeg om gunsten
en God gaf me kansen.

Ik ontving niets van wat ik vroeg

Ik ontving alles wat ik nodig had.

U ziet toch ook wel de bloemen staan
Zo op de weg van het leven?
Al is misschien uw levensweg
Door heel veel zorg omgeven;

Als je gezond bent, wil die bloem
Uit dankbaarheid gauw plukken.
Ook als God je tot op vandaag
Bewaarde voor ongelukken;

Of als je zoon pas is geslaagd
Voor dat moeilijke examen.
Dan kun je hierin toch ook wel
Gods zorg voor jou beamen;

Over onze schouders kijkt God mee
Of wij wel bloemen vinden.
Hij wil zo graag, dat wij hiervan
Een mooi boeketje binden.

Hij hangt er zelf een kaartje aan
Waarop Hij heeft geschreven:
Tot ziens Mijn kind, Ik hou van jou
Ik draag je, heel je leven.

Mijn kind, zo kom je elke dag
Toch weer een stapje nader.
Weet, dat ik altijd bij je blijf:

Je liefhebbende Vader.

Elk mens door God geschapen
Is alles voor Hem waard.
Nee, niemand is er doelloos
Die leeft op deze aard;

Wij zijn Zijn instrumenten,
Waarmee Hij werken wil.
We leven naar de toekomst,
Dat werk ligt nimmer stil;

De één werkt als een hamer
Die klopt, en bouwt en slaat.
Een ander schrijft soms schuchter
Een boek, waar veel in staat.

Weer anderen mogen zaaien
In ’s Heren wijngaard hier,
De één doet alles zuchtend,
De ander met plezier.

De werken onzer handen
Geheiligd door Zijn kruis,
Zijn toch Gods instrumenten
Voor ’t bouwwerk van Zijn huis.

Dit gedicht las Martha al eens voor aan het eind van een ledenvergadering.
Het gedicht werd geschreven door mevrouw M. Koffeman-Zijl

Ieder mens heeft diep van binnen
doosjes met herinneringen.
Draag die doosjes niet als last
want heus, ze komen vaak van pas.
Doosjes die je laten weten
dat het slechter is geweest;
doosjes vol met dankbaarheid,
voor elke lach, voor ieder feest.

Mooie doosjes vol met liefde,
boordevol van tederheid;
maar ook doosjes vol van afschuw
haat en onverdraagzaamheid.
Die mag je rustig laten zitten
met de deksel stijf erop .
En die doosjes vol met liefde
zet die altijd bovenop.

Want wanneer er weer zo`n dag is,
vol verdriet en tegenslag;
put dan moed uit zo`n doosje,
dan verander je op slag.
Je ziet de dingen weer heel anders,
voelt je dankbaar en blij.
Als je me niet wilt geloven
probeer het dan, het helpt ook mij.

(Nog een gedicht over SAMEN)

Even iets van God

Een arm om je heen als je moe bent of koud.
Een mens die je troost en die veel van je houdt.
Een hand in jouw hand als je niet durft te gaan.
Een stem die je roept als je eenzaam blijft staan.
Soms zie je even in je leven zomaar iets van God.

Een blik vol begrip als je voelt het gaat mis.
Een mens die juist komt als er niemand meer is
Een woord dat je raakt dat je moed geeft en kracht
Een kans die je krijgt die je nooit had verwacht.
Soms zie je even in je leven zomaar iets van God.

Een mens die je zegt: “Toe je kunt het,   komaan”.
Een droom die je helpt om weer verder te gaan
Een teken van leven dat maakt je dag weer goed
Als jij iets niet kan komt er iemand die het doet.
Soms zie je even in je leven zomaar iets van God.

Tekst: Greet Brokerhof-van der Waa/Jacques Roeleveld

Laatste Foto’s

10 11 12 05 06 07